Płace w firmie

W ustawie rehabilitacyjnej wprowadzono nowe zapisy określone w dodanym art. 2a. W myśl nowych przepisów osobę niepełnosprawną wlicza się do stanu zatrudnienia osób niepełnosprawnych, począwszy od dnia przedstawienia pracodawcy orzeczenia potwierdzającego niepełnosprawność.

Pracodawca postępuje inaczej w sytuacji otrzymania kolejnego orzeczenia potwierdzającego niepełnosprawność. Wówczas osobę niepełnosprawną wlicza do stanu zatrudnienia osób niepełnosprawnych, począwszy od dnia złożenia wniosku o wydanie orzeczenia, jeśli:

• z orzeczenia wynika, że w tym okresie osoba ta była niepełnosprawna,
• wniosek o wydanie orzeczenia został złożony nie później niż w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin ważności poprzedniego orzeczenia potwierdzającego niepełnosprawność.

Przy czym, bez względu na datę złożenia wniosku o wydanie kolejnego orzeczenia potwierdzającego niepełnosprawność, wspomniane wliczanie osoby niepełnosprawnej następuje również w okresie do 3 miesięcy poprzedzających dzień przedstawienia pracodawcy kolejnego orzeczenia, jeśli z treści tego orzeczenia wynika, że w tym okresie osoba ta była niepełnosprawna.

Uznano więc za zasadne, że w okresie pomiędzy wygaśnięciem dotychczasowego orzeczenia potwierdzającego niepełnosprawność a przedstawieniem pracodawcy kolejnego orzeczenia pracodawca powinien uznać pracownika za osobę niepełnosprawną przez cały ten okres lub jego część, jeżeli będzie to wynikało z kolejnego orzeczenia.

Zmiana ta zwiększy pewność prawną pracodawców i PFRON oraz ograniczy liczbę sporów sądowych w tym zakresie. Uregulowano bowiem zasady wliczania osób niepełnosprawnych do stanu zatrudnienia osób niepełnosprawnych, wprowadzając zasady dokumentowania niepełnosprawności pracowników.

Zmiany wprowadzono też w art. 15 ustawy rehabilitacyjnej, który dotyczy czasu pracy osób niepełnosprawnych. Jak wiadomo, osoby niepełnosprawne zaliczone do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności mają obniżoną normę czasu pracy. Czas pracy tych osób nie może przekraczać 7 godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo. Obecnie wprowadzono zasadę, że ta obniżona norma czasu pracy będzie miała zastosowanie, jeśli lekarz przeprowadzający badania profilaktyczne pracowników lub (w razie jego braku) lekarz sprawujący opiekę nad osobą niepełnosprawną wyda w odniesieniu do tej osoby zaświadczenie o celowości stosowania skróconej normy czasu pracy. Postanowiono także, że wspomniane obniżone normy będą miały zastosowanie od dnia przedstawienia pracodawcy takiego zaświadczenia.

Pracodawca będzie musiał ponieść koszty wspomnianych wyżej badań w celu wydania zaświadczenia o celowości stosowania skróconej normy czasu pracy, ale też może skorzystać na braku potrzeby obniżania norm osobom, których stan zdrowia tego nie wymaga.

Dodano zapis wprowadzony art. 20c ustawy rehabilitacyjnej, zgodnie z którym osobie niepełnosprawnej przysługują uprawnienia pracownicze określone w niniejszym rozdziale odpowiednio od dnia, od którego osoba niepełnosprawna została wliczona do stanu zatrudnienia osób niepełnosprawnych na podstawie art. 2a ustawy rehabilitacyjnej. Przepis ten wchodzi w życie 31 maja 2011 r.

Założeniem tej zmiany było precyzyjne określenie momentu przysługiwania uprawnień osobom niepełnosprawnym. Ma to wyeliminować powstawanie wątpliwości związanych z określeniem tego momentu. Niejasności powodowały roszczenia od osób niepełnosprawnych, co wiązało się z kosztami ponoszonymi przez pracodawców.

Zgodnie z art. 21 ust. 2f ustawy rehabilitacyjnej pracodawcy osiągający określone wskaźniki zatrudnienia osób niepełnosprawnych składają Zarządowi PFRON informacje miesięczne i roczne odpowiednio o zatrudnieniu osób niepełnosprawnych, o zatrudnieniu i kształceniu osób niepełnosprawnych lub o działalności na rzecz osób niepełnosprawnych według ustalonego wzoru. Informacja miesięczna składana jest w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy informacja, a informacja roczna - do 20 stycznia za rok poprzedni. Wprowadzono zapis, zgodnie z którym pracodawca będzie składał takie informacje poprzez teletransmisję danych w formie dokumentu elektronicznego (art. 21 ust. 2f1 ustawy rehabilitacyjnej).

Pracodawcy mają obowiązek dokonywać wpłat na rzecz PFRON na zasadach określonych w art. 21 ust. 1 ustawy rehabilitacyjnej. Jeśli pracodawca zatrudnia co najmniej 25 pracowników, powinien odprowadzać wpłatę do PFRON w określonej wysokości. Z wpłaty tej zwolnieni są pracodawcy, jeśli wskaźnik zatrudniania osób niepełnosprawnych osiągnie określony poziom. Jednak, jak stanowi art. 21 ust. 5 ustawy rehabilitacyjnej, do wspomnianej liczby pracowników nie wlicza się osób, które nie mają statusu niepełnosprawnych oraz osób:

• zatrudnionych na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego,
• przebywających na urlopach wychowawczych,
• nieświadczących pracy w związku z odbywaniem służby wojskowej albo służby zastępczej,
• będących uczestnikami OHP,
• nieświadczących pracy w związku z uzyskaniem świadczenia rehabilitacyjnego,
• przebywających na urlopach bezpłatnych, których obowiązek udzielenia określają odrębne ustawy.

Nowelizacja wprowadza zmianę, zgodnie z którą do liczby pracowników nie będą wliczane osoby niepełnosprawne przebywające na urlopach bezpłatnych oraz osoby niebędące osobami niepełnosprawnymi zatrudnione we wskazany wyżej sposób.

Do grupy pracowników uwzględnianych przy ustalaniu obowiązku wpłat na PFRON dodano osoby niepełnosprawne, które przebywają na urlopie bezpłatnym.

Zmiana wprowadzona w art. 22 ust. 1 ustawy rehabilitacyjnej.

Przed zmianą

Po zmianie

Wpłaty na [PFRON] ulegają obniżeniu z tytułu zakupu usługi, z wyłączeniem handlu, lub produkcji pracodawcy zatrudniającego co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy i osiągającego wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych zaliczonych do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności w wysokości co najmniej 10%.

Wpłaty na [PFRON] ulegają obniżeniu z tytułu zakupu usługi, z wyłączeniem handlu, lub produkcji pracodawcy zatrudniającego co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, który osiąga wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych będących: osobami niepełnosprawnymi zaliczonymi do znacznego stopnia niepełnosprawności lub 2) osobami niewidomymi, psychicznie chorymi lub upośledzonymi umysłowo lub osobami z całościowymi zaburzeniami rozwojowymi lub epilepsją - zaliczonymi do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, - w wysokości co najmniej 30%.

Zmiana zakłada więc podwyższenie wskaźnika wymaganego do obniżenia wpłat na PFRON, ale także zróżnicowanie kręgu osób niepełnosprawnych, co pomoże ustalić ten wskaźnik.

Trudniej będzie uzyskać obniżenie wpłaty na PFRON, ponieważ, poza znacznie zwiększonym limitem, nie wszystkie osoby o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności będą uwzględniane w wyliczeniu wskaźnika. Zmniejszono więc liczbę pracodawców uprawnionych do wspomnianej ulgi dotyczącej wpłat na PFRON.

Zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy rehabilitacyjnej pracodawcy przysługuje ze środków PFRON miesięczne dofinansowanie do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego, jeśli pracownik ten został ujęty w ewidencji zatrudnionych osób niepełnosprawnych. Kwoty tego miesięcznego dofinansowania określane są na bazie najniższego wynagrodzenia, przez które należy rozumieć minimalne wynagrodzenie za pracę obowiązujące w grudniu roku poprzedniego, ustalane na podstawie odrębnych przepisów (art. 2 pkt 1 ustawy rehabilitacyjnej). Przy czym, warto pamiętać, że w latach 2011 i 2012 przez najniższe wynagrodzenie, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy rehabilitacyjnej rozumie się minimalne wynagrodzenie za pracę obowiązujące w grudniu 2009 r. Minimalne wynagrodzenie w 2009 r. wynosiło 1.276 zł.

Miesięczne dofinansowanie przysługuje w kwocie:
Przed zmianą	Po zmianie
160% najniższego wynagrodzenia - w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do znacznego stopnia niepełnosprawności, 140% najniższego wynagrodzenia - w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, 60% najniższego wynagrodzenia - w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do lekkiego stopnia niepełnosprawności.	180% najniższego wynagrodzenia - w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do znacznego stopnia niepełnosprawności, 100% najniższego wynagrodzenia - w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, 40% najniższego wynagrodzenia - w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do lekkiego stopnia niepełnosprawności

Ponadto dodano zapis, zgodnie z którym miesięczne dofinansowanie nie będzie przysługiwało na pracowników zaliczonych do umiarkowanego lub lekkiego stopnia niepełnosprawności, którzy mają ustalone prawo do emerytury (art. 26a ust. 1a1 ustawy rehabilitacyjnej). Przy czym zmiana dotycząca tych pracowników wchodzi w życie 3 marca 2011 r. Po zmianie kwoty miesięcznego dofinansowania będą zwiększane o 40% najniższego wynagrodzenia w przypadku osób niepełnosprawnych, w odniesieniu do których orzeczono chorobę psychiczną, upośledzenie umysłowe, całościowe zaburzenia rozwojowe lub epilepsję oraz niewidomych (art. 26a ust. 1b ustawy rehabilitacyjnej). Przed zmianą zwiększenie to stosowało się do osób niepełnosprawnych, u których stwierdzono (a nie orzeczono) chorobę psychiczną, upośledzenie umysłowe lub epilepsję oraz niewidomych.

Zgodnie z art. 26b ust. 2 ustawy rehabilitacyjnej, w przypadku gdy osoba niepełnosprawna jest zatrudniona u więcej niż jednego pracodawcy w wymiarze czasu pracy nieprzekraczającym ogółem pełnego wymiaru czasu pracy, miesięczne dofinansowanie przyznaje się na tę osobę pracodawcom, u których jest ona zatrudniona, w wysokości proporcjonalnej do wymiaru czasu pracy tej osoby.

Dodano zapis, zgodnie z którym, jeśli wspomniana wyżej osoba jest zatrudniona w wymiarze czasu pracy przekraczającym ogółem pełny wymiar czasu pracy, miesięczne dofinansowanie przyznaje się na tę osobę w wysokości nieprzekraczającej kwoty miesięcznego dofinansowania przyznawanego na osobę zatrudnioną w pełnym wymiarze czasu pracy.

Przy czym miesięczne dofinansowanie w wysokości proporcjonalnej do wymiaru czasu pracy tej osoby w pierwszej kolejności przyznaje się pracodawcy, który wcześniej zatrudnił tę osobę.

Zmiana wprowadza więc zasady ustalania i podziału miesięcznego dofinansowania w przypadku zatrudniania osoby niepełnosprawnej przez kilku pracodawców w wymiarze czasu przekraczającym ogółem pełny wymiar czasu pracy. Jak widać, pierwszeństwo w uzyskaniu dofinansowania przyznano pracodawcy, który wcześniej zatrudnił taką osobę.

Dłuższy termin oczekiwania na dofinansowanie z PFRON

Zmieniono termin przekazania przez PFRON na konto bankowe pracodawcy miesięcznego dofinansowania. Fundusz ma na to 25 dni od dnia otrzymania kompletnego i prawidłowo wypełnionego wniosku. Przed zmianą termin ten wynosił 14 dni.

Wprowadzono też zmianę w art. 28 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy rehabilitacyjnej, polegającą na zwiększeniu wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych z 40% do 50%, jako jednego z warunków przewidzianych w przepisach ustawy rehabilitacyjnej uprawniającego do uzyskania statusu Zakładu Pracy Chronionej (ZPChr). Ponadto osoby zaliczone do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności powinny stanowić w tym przypadku 20% ogółu zatrudnionych - przed zmianą limit ten wynosił 10% ogółu zatrudnionych.

Pracodawcy ubiegający się o uzyskanie tego statusu będą więc musieli posiadać wyższy wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Zmiana ta wchodzi z życie 1 stycznia 2012 r.

Wprowadzono także zmiany dotyczące ZAZ-ów. W założeniu zmiany te mają za zadanie doprecyzowanie zasad funkcjonowania ZAZ-ów. Przede wszystkim wprowadzono zasadę, że ustalając stan zatrudnienia osób niepełnosprawnych na potrzeby uzyskania statusu ZAZ, trzeba będzie brać pod uwagę rzeczywisty stan zatrudnienia takich osób, a nie wskaźnik ich zatrudnienia. Zmiana ta powinna uprościć ustalanie stanu zatrudnienia osób niepełnosprawnych w tym przypadku.

Dodano również zapisy dotyczące nieprawidłowego wydatkowania środków funduszu aktywności. Zgodnie z dodanym art. 29 ust. 3a1 ustawy rehabilitacyjnej, w przypadku wydatkowania środków tego funduszu niezgodnie z ustalonymi zasadami lub w razie nieprzekazania niewykorzystanych zasobów tego funduszu na wyodrębniony rachunek bankowy funduszu w terminie do 31 grudnia roku, w którym uzyskano te środki, pracodawca ma obowiązek dokonać:

• zwrotu 100% kwoty tych środków na zakładowy fundusz aktywności oraz
• wpłaty w wysokości 30% tych środków na PFRON w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło ujawnienie nieodpowiedniego wydatkowania funduszu (wpłata ta nie może obciążać zakładowego funduszu aktywności).

A zatem uregulowano skutki nieprawidłowego wykorzystania środków funduszu aktywności zawodowej. Pracodawcy powinni pamiętać, że niezgodne z przepisami wydatkowanie tego funduszu będzie wiązało się z koniecznością poniesienia wymienionych opłat. Zgodnie zaś z nowym brzmieniem art. 29 ust. 3b ustawy rehabilitacyjnej, w razie likwidacji lub utraty statusu ZAZ, wykreślenia organizatora z ewidencji działalności gospodarczej lub KRS, likwidacji lub upadłości organizatora ZAZ, środki publiczne (zakładowego funduszu aktywności) otrzymane na utworzenie zakładu oraz niewykorzystane według stanu na dzień zaistnienia którejkolwiek z tych okoliczności środki podlegają niezwłocznie wpłacie do PFRON.

Przed zmianą obowiązek przekazania środków do PFRON miał miejsce w razie likwidacji lub utraty statusu ZAZ. A zatem rozszerzono zakres okoliczności powodujących obowiązek zwrotu środków.

Ze zwolnienia od niektórych podatków i opłat korzystają prowadzący:

• zakład pracy chronionej, w odniesieniu do którego wprowadzono obowiązek spełniania warunku określonego w art. 28 ust. 1 pkt 1 lit. B ustawy rehabilitacyjnej (chodzi o zachowanie wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości co najmniej 30% niewidomych lub psychicznie chorych albo upośledzonych umysłowo zaliczonych do znacznego albo umiarkowanego stopnia niepełnosprawności),
• zakład aktywności zawodowej - bez zmian.

Ograniczono więc możliwość skorzystania ze zwolnień przez niektóre ZPChr.

Dodano przepisy, zgodnie z którymi środki ZFRON mogą być wypłacane z rachunku bankowego środków do kasy tego funduszu w celu ich wypłaty osobom niepełnosprawnym oraz osobom uprawnionym do pomocy indywidualnej ze środków tego funduszu (art. 33 ust. 3a ustawy rehabilitacyjnej). Zmiana ta ułatwi więc korzystanie ze środków tego funduszu. Jak stwierdzono w uzasadnieniu do nowelizacji, ograniczy to koszty przelewów bankowych pracodawców w przypadku wypłacania z reguły niskich jednostkowych kwot pomocy indywidualnej dla osób niepełnosprawnych oraz umożliwi korzystanie z tej formy wsparcia przez pracowników nieposiadających rachunków bankowych.

oraz nie będą mogły być obciążane w jakikolwiek sposób (ust. 3b dodany do art. 33 ustawy rehabilitacyjnej). Nie dotyczy to sytuacji, gdy środki te będą przeznaczane na cele określone w art. 33 ust. 4 ustawy rehabilitacyjnej, tj. przede wszystkim na finansowanie rehabilitacji zawodowej, społecznej i leczniczej, w tym na indywidualne programy rehabilitacji osób niepełnosprawnych.

Przypomnijmy, że środki ZFRON są przeznaczane na:

• finansowanie rehabilitacji zawodowej, społecznej i leczniczej, w tym na indywidualne programy rehabilitacji osób niepełnosprawnych opracowywane przez powołane przez pracodawców komisje rehabilitacyjne oraz
• ubezpieczenie osób niepełnosprawnych - zgodnie z zakładowym regulaminem wykorzystania tych środków (art. 33 ust. 4 ustawy rehabilitacyjnej).

W przypadku niezgodnego z tym przepisem przeznaczenia środków tego funduszu pracodawca jest obowiązany do dokonania:

• zwrotu 100% kwoty tych środków na ZFRON oraz
• wpłaty w wysokości 30% tych środków na PFRON w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło ujawnienie niezgodnego z ustawą przeznaczenia środków ZFRON, a także niedotrzymanie siedmiodniowego terminu przekazania środków na rachunek bankowy.

Dodano przepisy, zgodnie z którymi na równi z niezgodnym przeznaczeniem środków ZFRON traktuje się:

• nieutworzenie tego funduszu,
• nieprowadzenie ewidencji środków funduszu rehabilitacji lub
• nieprowadzenie rachunku bankowego środków tego funduszu.

Przy czym kwota wspomnianej wyżej wpłaty do PFRON jest równa 30% kwoty środków ZFRON (art. 33 ust. 4a1 ustawy rehabilitacyjnej).

Tym samym rozszerzono zakres okoliczności, w których pracodawca będzie musiał zwrócić środki ZFRON. Ponadto dodano też zapis, w myśl którego uzyskane w danym roku kalendarzowym środki funduszu rehabilitacji pochodzące ze zwolnień od podatków i opłat oraz kwoty pobranych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, które nie zostały wykorzystane w terminie do 31 grudnia następnego roku, podlegają wpłacie do PFRON (art. 33 ust. 4c ustawy rehabilitacyjnej).

Nowelizacja spowodowała konieczność wprowadzenia zmiany w ustawie o podatku o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z art. 38 ust. 2 pkt 1 lit. a updof wynika, że płatnicy będący ZPChr kwoty pobranych zaliczek na podatek od przychodów ze stosunku pracy lub innych pokrewnych określonych w art. 12 updof oraz od zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego, wypłacanych przez tych płatników za miesiące od początku roku do miesiąca włącznie, w którym dochód podatnika uzyskany od początku roku u tego płatnika przekroczył kwotę stanowiącą górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej przekazują:

• w 40% na PFRON - poprzednio 10%,
• w 60% na ZFRON - poprzednio 90%.

Przepis ten stosuje się do zaliczek na podatek naliczonych od wynagrodzeń i innych dochodów należnych za okresy przypadające po 1 stycznia 2011 r.

Nowelizacja wprowadza także przepisy porządkujące zagadnienia objęte zmianami.

1. zmiana: pracodawca, który przed 1 stycznia 2011 r.

• nabył prawo do obniżenia wpłat, może je wykorzystać na warunkach dotychczasowych,
• dokonał zakupu uprawniającego do obniżenia wpłat,

może na warunkach dotychczasowych, nabyć ulgi z tego tytułu oraz wykorzystać je do obniżenia wpłat (art. 8 nowelizacji).

2. zmiana: w latach 2011 i 2012:

• pracodawcy zatrudniającemu w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy mniej niż 25 pracowników oraz pracodawcy zatrudniającemu co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy i osiągającemu wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości co najmniej 6% przysługuje miesięczne dofinansowanie w wysokości:
• 70% kwot, o których mowa w art. 26a ust. 1 ustawy rehabilitacyjnej (patrz tabela w tekście ze stawkami miesięcznego dofinansowania),
• 90% kwot, o których mowa w art. 26a ust. 1 i 1b ustawy rehabilitacyjnej (patrz w tekście wyżej),
• pracodawcy prowadzącemu zakład pracy chronionej przysługuje 100% kwot dofinansowania, o których mowa w art. 26a ust. 1 i 1b ustawy rehabilitacyjnej (art. 9 nowelizacji).

3. zmiana: w latach 2011 i 2012 przez najniższe wynagrodzenie, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy rehabilitacyjnej rozumie się minimalne wynagrodzenie za pracę obowiązujące w grudniu 2009 r.

4. zmiana: pracodawcy, którzy przed 1 stycznia 2012 r. uzyskali status ZPChr, są zobowiązani do zwiększenia wskaźników zatrudnienia osób niepełnosprawnych do wysokości określonej w art. 28 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy rehabilitacyjnej (co najmniej 50%, a w tym co najmniej 20% ogółu zatrudnionych stanowią osoby zaliczone do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności) w terminie do 30 czerwca 2012 r.

5. zmiana: zgodnie z art. 12 nowelizacji miesięczne dofinansowanie przysługuje na zasadach wynikających z art. 26a ust. 1 ustawy rehabilitacyjnej (patrz tabela ze stawkami dofinansowania w tekście), w brzmieniu nadanym nowelizacją, począwszy od dofinansowania za miesiąc 2013 r.

Przy czym przewidziano też pewne wyjątki.

W okresie od 1 stycznia do 30 czerwca 2012 r. miesięczne dofinansowanie do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego przysługuje w kwocie:

170% najniższego wynagrodzenia - w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do znacznego stopnia niepełnosprawności, 125% najniższego wynagrodzenia - w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, 50% najniższego wynagrodzenia - w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do lekkiego stopnia niepełnosprawności.

W okresie od 1 lipca 2012 r. miesięczne dofinansowanie do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego przysługuje w kwocie:

180% najniższego wynagrodzenia - w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do znacznego stopnia niepełnosprawności, 115% najniższego wynagrodzenia - w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, 45% najniższego wynagrodzenia - w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do lekkiego stopnia niepełnosprawności.

6. zmiana: środki ZFRON pochodzące ze zwolnień od niektórych podatków i opłat oraz kwoty pobranych zaliczek na podatek dochodowy uzyskane przed 1 stycznia 2011 r., które nie zostały wykorzystane do 31 grudnia 2011 r., podlegają wpłacie do PFRON w terminie do 20 stycznia 2012 r.